Na een kleine blogstilte weer wat nieuws van de andere kant van de aarde. Van Abel Tasman National park zijn we verder gereden naar de Marlborough sounds, waar de jaarwisseling 12 uur eerder hebben beleefd dan jullie. Ook in de marlborough sounds wemelt het van de dolfijnen en we zijn ditmaal met ze gaan zwemmen, wat een belevinis was dat. Snorkelbril op en een 6mm wetsuit aan en hop het water in met rondom ons heen alleen maar dolfijnen. Om het interessanter voor ze te maken moet je door je snorkel zingen, dus dat deden we dan ook. Wij zijn beiden oog in oog geweest met een dolfijn, wat heel bijzonder was. Hier een fotootje toen we uit t water waren.
Voor oud en nieuw hebben we een break op ons busje ingebouwd en zijn we in een lodge gaan chillen, waar het wemelde van de hangmatten, ook heel relaxed;)
Na een stunning vuurwerk (dus geen drie miljard euro aan vuurwerk hier) zijn we samen met alle anderen om 24.15 gaan slapen en zijn we vroeg opgestaan voor een hike door de sounds, waar we met watertaxi heen werden gebracht. Ook daar onderweg ook weer dolfijnen.
na nieuwjaar hebben we de grote overtocht gemaakt naar t noorder eiland. OM 6.00 s ochtends, vandaar wat duffe hoofden, maar wel zonsopgang.
Van Wellington zijn we naar Palmerston North gereden. Hier zijn we op bezoek geweest bij een oud collega, Roger. Hij doet t niet slecht: dit is zijn 4wheeldrive op zijn nieuwe onbebouwde landgoed:
Met roger zijn we een dagje een typische kiwiactiviteit gaan doen: Forellen vissen en worstje grillen.
Simone had meer geluk (of kunde?):
Na Palmerston zijn we langs mount doom gereden (geen frodo gezien)
en daarna zijn we na een hot pool genomen te hebben en de forel gegeten te hebben bij lake Taupo afgeweken naar de oostkust naar de stad Napier, waar een kolonie Gannets oftewel Jan van Gents huist. Dit was alleen bereikbaar over t strand bij eb en we zijn er heen gebiked. Je kon ze wel tot enkele meters benaderen: een mooi schouwspel vooral de landingen.
Van Napier zijn we omhoog gereden naar Gisborn. Dit is de eerste "stad" die elke dag als eerste de zon ziet opkomen in de wereld. Met de milennium wisseling trok dit veel bezoekers. Maar dat was dan, nu was het er niet heel spannend. Daar hebben we de doorsteek gemaakt richting noordkust en zijn we doorgereden naar een andere highlight Rotorua. Dit is het vulkanisch centrum van nieuw zeeland en werkelijk overal komt de stoom uit de bodum en zijn hete modderpoeltjes en je kan heerlijk bij 40! graden celcius baden in de riviertjes.
Verder is dit ook een Maori regio en is natuurlijk verbonden met de haka dans, die Abel Tasman waarschijnlijk heeft afgeschrikt om Nieuw Zeeland te koloniseren.
Van daar zijn we omhoog gereden naar de t coromandel peninsula, een schiereiland met vele mooie strandjes war je mooi op de golven kan boogieboarden.
Tevens hebben we bij de ouders van een andere collega, Oliver, bezocht. Hij was overigens ook op mijn feestje. Pa en Ma Brickell waren hele hartelijke mensen waar t moeilijk wegkomen was.
Ze wonen bovenin de Coromandel en dicht bij een strandje en we werden overladen met eten en Macadamia noten, want daar hebben ze een plantage van. Dus ik knak nu elke dag voor de borrel een aantal macadamia noten met een speciale notenkraker die ik erbij heb gekregen, want die dingen zijn ontzettend hard.
Het noordelijkste puntje van de coromandel was alleen bereikbaar over een dirt road waar de bus een beetje moeite mee had, maar het was de moeite waard:
Na Coromandel zijn we snel langs Auckland gereden en zitten we nu in the Bay of Islands waar we vandaag rond hebben gezeild op een catamaran en onderweg weer dolfijnen hebben aangetroffen. Ook weer een mooi stukje nieuw zeeland!
Alleen het noordelijkste puntje van Nieuw zeeland rest ons nog en dan langs de westkust omlaag naar Auckland. Maar dat later.
Voor oud en nieuw hebben we een break op ons busje ingebouwd en zijn we in een lodge gaan chillen, waar het wemelde van de hangmatten, ook heel relaxed;)
Na een stunning vuurwerk (dus geen drie miljard euro aan vuurwerk hier) zijn we samen met alle anderen om 24.15 gaan slapen en zijn we vroeg opgestaan voor een hike door de sounds, waar we met watertaxi heen werden gebracht. Ook daar onderweg ook weer dolfijnen.
na nieuwjaar hebben we de grote overtocht gemaakt naar t noorder eiland. OM 6.00 s ochtends, vandaar wat duffe hoofden, maar wel zonsopgang.
Van Wellington zijn we naar Palmerston North gereden. Hier zijn we op bezoek geweest bij een oud collega, Roger. Hij doet t niet slecht: dit is zijn 4wheeldrive op zijn nieuwe onbebouwde landgoed:
Met roger zijn we een dagje een typische kiwiactiviteit gaan doen: Forellen vissen en worstje grillen.
Simone had meer geluk (of kunde?):
Na Palmerston zijn we langs mount doom gereden (geen frodo gezien)
en daarna zijn we na een hot pool genomen te hebben en de forel gegeten te hebben bij lake Taupo afgeweken naar de oostkust naar de stad Napier, waar een kolonie Gannets oftewel Jan van Gents huist. Dit was alleen bereikbaar over t strand bij eb en we zijn er heen gebiked. Je kon ze wel tot enkele meters benaderen: een mooi schouwspel vooral de landingen.
Van Napier zijn we omhoog gereden naar Gisborn. Dit is de eerste "stad" die elke dag als eerste de zon ziet opkomen in de wereld. Met de milennium wisseling trok dit veel bezoekers. Maar dat was dan, nu was het er niet heel spannend. Daar hebben we de doorsteek gemaakt richting noordkust en zijn we doorgereden naar een andere highlight Rotorua. Dit is het vulkanisch centrum van nieuw zeeland en werkelijk overal komt de stoom uit de bodum en zijn hete modderpoeltjes en je kan heerlijk bij 40! graden celcius baden in de riviertjes.
Verder is dit ook een Maori regio en is natuurlijk verbonden met de haka dans, die Abel Tasman waarschijnlijk heeft afgeschrikt om Nieuw Zeeland te koloniseren.
Van daar zijn we omhoog gereden naar de t coromandel peninsula, een schiereiland met vele mooie strandjes war je mooi op de golven kan boogieboarden.
Tevens hebben we bij de ouders van een andere collega, Oliver, bezocht. Hij was overigens ook op mijn feestje. Pa en Ma Brickell waren hele hartelijke mensen waar t moeilijk wegkomen was.
Ze wonen bovenin de Coromandel en dicht bij een strandje en we werden overladen met eten en Macadamia noten, want daar hebben ze een plantage van. Dus ik knak nu elke dag voor de borrel een aantal macadamia noten met een speciale notenkraker die ik erbij heb gekregen, want die dingen zijn ontzettend hard.
Het noordelijkste puntje van de coromandel was alleen bereikbaar over een dirt road waar de bus een beetje moeite mee had, maar het was de moeite waard:
Na Coromandel zijn we snel langs Auckland gereden en zitten we nu in the Bay of Islands waar we vandaag rond hebben gezeild op een catamaran en onderweg weer dolfijnen hebben aangetroffen. Ook weer een mooi stukje nieuw zeeland!
Alleen het noordelijkste puntje van Nieuw zeeland rest ons nog en dan langs de westkust omlaag naar Auckland. Maar dat later.
1 Kommentar:
Cool. Je kan wel zien dat Frodo (of Smiegel) zijn werk goed heeft gedaan. Mount Doom is volledig uitgedoofd!
Kommentar veröffentlichen