De beloofde quick fix is het niet geworden, maar uiteindelijk is de bus in Geraldton in een dag geklust en zijn we meteen naar het Zuiden geknald, naar Albany. Het landschap is hier wezenlijk anders. De bushes zijn verruild door grote wouden, met echte woudreuzen. Daarnaast natuurlijk wel aan de kust de mooie stranden met turquioze water en fantastische lookouts.
Maar even terug naar de woudreuzen. De eerste stop was Walpole waarbij de valley of the giants gelegen is. Dit herbergt de treetopwalk, waar je over een ca 600m lange gietijzeren brug tot op 40 meter hoogte de bomen kan bewonderen, die wel tot 60 meter hoogte zijn. Toch wel indrukwekkend.
Deze vele wouden hebben ook zogenaamde brandweerposten, bomen waar ze een boomhut in hebben gebouwd om de branden op tijd te kunnen spotten. En ondanks dat ze nou niet echt met de laatste safety features zijn uitgerust (een beetje amerikaans is het hier wat dat betreft ook, zelfs voor boomwortels wordt je met een bordje gewaarschuwd) kan je deze ook beklimmen. Ondanks dat de wind redelijk hard was, ben ik toch naar boven geklommen in de 60 m hoge Glouchester tree. De treden waren 50 cm stalen stangen die zoals een wenteltrap omhoog in de boom zijn geslagen. Bovenin was een metalen huisje gebouwd. Onderweg omhoog kwam ik een tegenligger tegen, die me waarschuwde dat de boom boven nog meer bewoog, maar "it's an amazing thrill mate!". Hij bleef stil staan en ik moest buiten hem langs omhoog... Eenmaal boven: de boom ging heen en weer als een bezetene, maar wel fantastisch uitzicht. Met extreem veel adrenaline door het lichaam en, ik moet het eerlijk toegeven, toch wel trillende benen ben ik naar beneden geklommen. Beneden gekomen stond diezelfde kerel nog steeds te bekomen en glimlachend stonden we samen na te genieten.
Daarna zijn we doorgereden naar het zuidwesteijkste puntje van Australie, Kaap Leeuwin, "where the oceans meet". Van daar zijn we weer omhoog gereden richting Cape Naturaliste. Langs deze routes zijn veel grotten, waarvan we er een bezocht hebben, erg mooie druipsteenformaties. Daarnaast zijn hier vele lookouts waar je uren kan turen in het oneindige om walvissen en dolfijnen te spotten, die we dus ook hebben gespot. We zitten nu in Busselton en hopen nog een surfkursus te kunnen doen. Dus nog wel wat te doen de laatste dagen westaustalie!
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
1 Kommentar:
Hallo beiden,
Ik bemerk dat jullie dit al enige tijd geleden hebben getypt, maar toch nog even een reactietje: Wat een verhaal toch weer!
Zijn jullie samen naar boven geklommen of heb jij, Nico, de toch alleen ondernomen. Wel verdomd spannend, man.
Vandaag zag ik kort op het nieuws dat er branden zijn in het zuiden van Australië. Toch niet bij jullie?
Mooie foto's trouwens ook.
Vandaag in Sydney aangekomen, toch? Mireille, ons oude buurmeisje, woont dus in Sydney, aan het strand. Zij is arts daar. Ik heb nog geen adres van haar gekregen.
Veel plezier daar en Lilo & Stich hebben jullie nog achter jullie gelaten,hè?
Doei Fresina
Kommentar veröffentlichen