Montag, 19. November 2007

wachten op een nieuwe radiator

Ik merk we zijn alweer al weer een tijdje onderweg en hebben nog helemaal niks van onze reis in de blog beschreven. Internet toegang is toch beperkter dan je denkt, of misschien is het ook wel "een gebrek" aan tijd. We hebben wel een dagboekje, gewoon ouderwets op papier. Ik heb overigens helaas maar een foto kunnen uploaden. Volgende keer gaat t hoop ik beter.


Even terug in de tijd.


Singapore:

Superontvangst door onze collega Sze. We hebben een appartement met pool (wel de stekende mieren trotseren) tot onze beschikking met uitzicht over de ingang van de haven, bizar veel schepen in de rij.




Ze laat ons de lekkerste satehs en dimsums van Singapore proeven en we krijgen een stadtour.

We maken uitstapjes naar de botanical gardens met prachtige orgideeen, doen een nightsafari en bezoeken satoro eiland. Singapore is een stad gebouwd om (rijke) mensen te vermaken met veel shopping mogelijkheden. Maar simpel van de natuur genieten zit er niet in. Ik zou er niet kunnen wonen. Daarbij komt nog de afschuwelijke hitte.

Perth:
Saaie stad met super mooie omgeving. Met mazzel een hotel gekregen. Laatste dag Perth naar de buitenwijk Fermantle gegaan en daar met Inge van der Poel geluncht, een meisje uit Wageningen dat geemigreerd is. Leuk om even wat local dingen te horen over Australie. Frematle bruiste overigens duidelijk meer dan Perth zelf, waren we daar de eerste dag maar heen gegaan...

Verder met de boot naar rottnest eiland gegaan, benaamd door een Nederlander die dacht daar Ratten gezien te hebben. Daar een fietstochtje gemaakt op zoek naar de "ratten". Safety first, dus helm op. Mooie baaien en uiteindelijk de Qukkas gevonden. Wel veel vliegen.

De outback met Lilo and Stich onze campervan (er staat een enorme Grafity op van L&S):

De bus is wat brakker dan verwacht, maar aan de andere kant wat kan je verwachten van 65 dollar per dag;). Het reed in ieder geval tot afgelopen vrijdag.

Eerste dag links rijden, goed concentreren. Eerste stop Lancelin beach, een dorpje met ca 500 inw. De verlichting in de bus werkt niet, dus vroeg naar bed. Volgende dag willen we gaan surfen. Het strand is uitgestorven, dus we rijden door richting de pinnacles NP. Dat is een stuk woestijn met allemaal omhoog staande stenen formaties. Bizar. 's avond de verlichting laten maken. Volgende dag door via wat mooie lookouts aan de kust naar Calbarri NP. Wat is het heerlijk rijden, eindeloos niets, alleen maar bushes en rood zand. Als je uitstapt zit je overigens vol met vliegen, dat is de enige horror hier. Calbarri NP heeft een mooie camping te bieden, right at the beach, dus we gaan eindelijk zwemmen, heerlijk.
Via een roze meer, stomalotites houdt onze bus er mee op, overkookt. Niet onvoorstelbaar overigens want het is erg heet. We staan in de middle of nowhere geen ontvang, dus wahten op de eerste auto die ons naar de dichtsbijzijnde telefoon brengen kan (20km!). Die komt gelukkig na 5 minuten en we rijden met een Iers koppel richting de telefoon. 4x bellen en 2 uur wachten, komt eindelijk onze redder in nood, Bill met een enorme oplegger. Hij rijdt ons naar de plaats van bestemming, Denham in Shark bay, met L&S achterop, na deze eerst opgehaald te hebben natuurlijk. Op een camping aan een mooi strand met super blauw water worden we 8 uur gedropt, veel bekijks natuurlijk. Na wat heen en weer bellen en 2 dagen "wachten", no worries mate, krijgen we te horen dat de radiator bloke een nieuwe radiator (Want de onze schijnt geblokkeerd te zijn) eerst na het weekend komt. Gelukkig is er hier wel een en ander te doen. Dagje dolfijnen bekijken, die komen echt ongelooflijk dichtbij het strand en eentje heeft een klein baby'tje. Dagje off the road met Kate en haar 4weeldrive door Peron NP. Tea and lunch included. Met als hoogtepunt een uitzichtpunt waar je van boven de haaien, manta's en dolfijnen onder je door ziet zwemmen. Hier zou je echt uren lang kunnen blijven spotten. Fantastisch!

Imiddels is de radiatorbloke lans geweest en heeft L&S meegenomen. Dus we gaan maar s kijken of we vandaag nog door kunnen rijden richting Coral Bay. Hopen dat t daar internet heeft en het foto's uploaden wat beter gaat.

1 Kommentar:

Fresina hat gesagt…

Wat een verhaal, zeg! Toch ook wel spannend als je auto het dan begeeft, zo in de middle of nowhere.
Mireille Marges, jawel ons vroegere buurmeisje, blijkt ook in Australië te wonen. Ik heb gisteren van haar een uitnodiging op facebook gekregen (door een uitnodiging van Tamara, mijn schoonzusje, heb ik me ook daarvoor ingeschreven) Ik heb verteld, dat jij daar nu rondzwerft en heb haar adres gevraagd. Ik heb nog geen reactie. Ik houd je op de hoogte.
Groetjes en veel plezier, Fresina