eindelijk wat fotootjes

Turquoise BayVliegen vliegen en nog s vliegen.
Skippy
Pink Lake
Pinnacles NP

de inmiddles beruchte Lilo & Stich bij de Pinnacles

Bij Kalbarri NP
Shell beach. schelpen zo ver het oog ziet
SHARK!!!
Biertje drinken en vliegen van je af houden.

Rondje Rottnest eiland
Een rott/ Quokka
Lilo and Stitch bij Willem alias Bill op de wagen
Monky Mia

schildpadden en weer gestrand

zo weer even een verhaaltje in het nl. Het is ongelooflijjk maar waar: we zitten weer met panne, ditmaal in Carnarvorn 900 km ten noorden van perth. De moter loopt nog wel maar begint te stottteren bij 70km/u. We hebben 2 maal geprobeerd verder te komen, na reparratie, maar het volgende dorp is 500km verder en daartussen zit niks dan bush en veel vliegen. Niet echt een plekje om te stranden, dus we bijven hier en hopelijk wordt de bus maandag wel goed gefikst. Het dorp heeft helaas minder te bieden dan het vorige, Exmouth. Tja enkele dagen geleden hebben we daar heerlijk gesnorkeld in helblauwe wateren met mooie visjes om ons heen, geen haaien ditmaal. Daarnaast is dit ook de plek waar schildpadden na jaren van rondzwerven weer terugkomen om eieren te legggen. We zijn er savond bij volle maan op uit getrokken en hebben ons bij een van de stranden in de duinen verdekt opgesteld om dit schouwspel te kunnen aannschouwen. en waarachtig, na een tijdje kwamen daar enorme schildpadden opduiken. Na een tijdje heen en weer zwemmen had eentje zich op een golf geworpen en vleidde zich rustig op het strand. Na een half uurtje rondkijjken en zichzelf er verzekerd van te zijn is zij omhoog gekropen en heeft daar, kwamen we later achter, besloten geen eieren te leggen. Helaas was onze tijgerkruip ook te langzaam, om een fotootje van het beest te schieten. We hebben ze daarna maar met rust gelaten.

Hopelijk rijden we morgen verder...

Manta's en haaien

Huibert dank voor je commentaar. Je kan inderdaad het Duits hieronder vetalen met de babelfish translator.

Het was wel extreem cool een keer met een Manta te zwemmen! En dan nog je kop in het water met nog geen 5 meter verder een haai. Brrr.

Manta Rochen Schnorchel

Unser Bus laeuft wieder wie ein Oergeli :) So sind wir jetzt an unserem noerdlichsten Ziel Exmouth angekommen und schwitzen heiter weiter. Doch erst, was gestern geschah: unser erstes Ziel am Ningaloo Reef war Coral Bay. Dort haben wir eine Schnorchel-Tour mit Mantas gebucht und sind morgens um 9h in die Tuerkisblaue See gestochen. Nach einer Stunde Fahrt und Suche peilen wir ein vom Flugzeug gesichteter Manta an, springen ins Wasser und nehmen die Verfolgung auf. Das Wasser ist anfangs noch etwas trueb und ich kann den Manta nicht erkennen, doch dann ploetzlich sehe ich unter mir einen riesigen schwarzen Fluegel, der gemuetlich rauf und runter schwingt. Zum Glueck hats der Manta nicht eilig und wir koennen gut hinter ihm her schwimmen. Es ist ein ueberwaeltigendes Gefuehl und auch etwas unheimlich am Anfang. Nach einer halben Stunde geht uns die Puste aus und wir lassen den Manta in Ruhe weiter ziehen. Kaum an Bord, kriegen wir eine Funkdurchsage von einem anderen Boot: Hai! Wir nehmen Kurs unser naechstes Opfer, doch als wir unseren Hai sehen, geht keiner mehr ins Wasser. Es ist ein sicher 4m langer, riesiger Tigerhai, der seine Runden dreht. Wahnsinn! Wir halten nur schnell unsere Koepfe ins Wasser und unsere Erinnerungen an all die Weissen Hai Filme werden wach...

So, nun sind wir eben in Exmouth und haben einen wunderschoenen Schnorchel-Tag an der Turquoise Bay verbracht. Natuerlich geht's nicht ohne diese ueberaus laestigen Fliegen. Vorallem auf dem Camping Platz am Abend gibts keine ruhige Sekunde und wir werden langsam wahnsinnig. Deshalb haben wir auch beschlossen, morgen wieder Richtung Sueden zu fahren und hoffentlich nehmen die Dichte an Fliegen und die Temperatur auch wieder etwas ab!

Warten in Denham...

Endlich Zeit fuer ein paar Reise-News. Wir sind mittlerweile in Denham (Shark Bay) und warten, warten, warten auf unsere Weiterfahrt...
Letzten Donnerstag sind wir zur ersten laengeren Fahrt gestartet, die uns von Cervantes in die Shark Bay bringen sollte. Alles geht gut bis Anfangs Nachmittag die Aussentemperatur die 40 Grad Grenze erreicht und unser Wicked Buessli entsprechend schwer ins schwitzen kommt. Ein eingebauter Kuehler-Alarm (toent wie Vogelgezwitscher) meldet sich sekundenweise und warnt uns vor einer kommenden ueberhitzung. Wir drosseln unser Tempo auf 80km/h und fahren weiter durchs Buschland. so oder so, ein Stopp hilft uns nicht weiter. Wir sind im Niemandsland, ohne Stopp-oder Kuehl Moeglichkeit. Leider steigt die Temperatur weiterhin und es kommt zum Dauer-Alarm und ich hoere das Wasser kochen unter meinem Sitz. Wir stoppen am Strassenrand und kaum ausgestiegen begruessen uns hunderte dieser wirklich muesahmen busch-Fliegen. Ihre Vorlieben sind Augen, Ohren, Nase, Mund... und wir schwitzen... Unsere Road-Assistance Hotline ist schoen und gut, nur haben wir natuerlich kein Empfang. Wir kriegen eine Idee von dem Gefuehl der Verlorenheit in der Wueste und kein Schatten, keine Menschenseele weit und breit.

Zum Glueck sind noch viele andere Touris mit gleichem Ziel unterwegs :) und so sitzen wir etwa 10 Minuten spaeter im Auto zweier Iren, die uns zum naechst moeglichen Telefon mitnehmen in der Nanga Bay. Wiederum ca 3 Stunden spaeter holt uns ein Abschleppwagen ab, der uns mit dem Buessli auf Deck in Denham auf dem Campingplatz abliefert...

Mittlerweile haben wir Montag, unsere Road-Assistance hat uns einen neuen Kuehler bestellt und wir warten auf dessen Einbau. Hoffentlich reichts noch, ein paar Kilometer abzuspulen Richtung Carnarvorn und Coral Bay. Die Aussies nehmens nicht so genau mit der Zeit und Hektik gibts hier auch nicht. Um 8 sollten wir mit dem Buessli bereit stehen, jetzt um 11h haben sie's abgeholt. Alles ist wie immer "no drama" und "gonna be alright" :) Na ja, wir haben ja Ferien, aber trotzdem muessen wir jetzt wohl auf ein paar geplante Highlights verzichten, da die Zeit nicht mehr fuer alles reicht. Wir beschliessen, doch noch weiter noerdlich nach Exmouth zu fahren und unsere Praeferenz auf Schnorcheln mit Mantas zu setzen.

Gestern Sonntag haben wir auf unserer 4WD-Tour durch den Francois Peron national Park bereits erste Bekanntschaft mit der Unterwasserwelt von oben gemacht. Auf einem Aussichtspunkt am Cap Peron sieht man runter auf die Bay und im tuerkisblau, glasklaren Wasser tummelten sich Haie, Gruppen von Mantas und sogar eine Gruppe Delfine rum. Stundenlang koennte man dastehen und immer wieder sieht man was neues. Wirklich der Hammer! Dank neu erstandenem Fliegen-Netz um den Kopf konnten wir alles auch wirklich etwas geniessen...

Delfine mit einem Jungen Delfin in ihrer Mitte haben wir bereits am Samstag aus naechster Naehe genossen bei ihrem Fisch-z morge in Monkey Mia. Natuerlich etwas touristisch, aber sowieso eine spezielle Erfahrung. ein paar Meter daneben sass eine Gruppe Pelikane, die frisch froehlich und ohne Interesse an all den Leuten ihr Morgen-Sonnenbad schlaefchen hielten.
Nach einer Schnorchel-Runde und z Morge wurde es uns dann bald mal wieder zu heiss und wir machten uns auf den Rueckweg nach Denham, wo der Dauer-starke Wind doch mindestens die noetige Abkuehlung bringt.

Jetzt haben wir doch wirklich alles gesehen, was es zu sehen gibt in Shark Bay und wir wollen weiter. Die Hauptsaison war im Okt zu Ende und generell laeft hier nicht mehr allzu viel. Auf ein Schnorchel-Abenteuer mit Robben mussten wir schon verzichten, weil die Tour nicht nur fuer 2 Leute durchgefuehrt wird. Na ja, mal schauen wie's mit den Mantas laeuft! Wir haben schon ein paar Bekanntschaften rund um den z'Nacht Barbecue Platz gemacht und viele Ausflug-Tipps gekriegt.

wachten op een nieuwe radiator

Ik merk we zijn alweer al weer een tijdje onderweg en hebben nog helemaal niks van onze reis in de blog beschreven. Internet toegang is toch beperkter dan je denkt, of misschien is het ook wel "een gebrek" aan tijd. We hebben wel een dagboekje, gewoon ouderwets op papier. Ik heb overigens helaas maar een foto kunnen uploaden. Volgende keer gaat t hoop ik beter.


Even terug in de tijd.


Singapore:

Superontvangst door onze collega Sze. We hebben een appartement met pool (wel de stekende mieren trotseren) tot onze beschikking met uitzicht over de ingang van de haven, bizar veel schepen in de rij.




Ze laat ons de lekkerste satehs en dimsums van Singapore proeven en we krijgen een stadtour.

We maken uitstapjes naar de botanical gardens met prachtige orgideeen, doen een nightsafari en bezoeken satoro eiland. Singapore is een stad gebouwd om (rijke) mensen te vermaken met veel shopping mogelijkheden. Maar simpel van de natuur genieten zit er niet in. Ik zou er niet kunnen wonen. Daarbij komt nog de afschuwelijke hitte.

Perth:
Saaie stad met super mooie omgeving. Met mazzel een hotel gekregen. Laatste dag Perth naar de buitenwijk Fermantle gegaan en daar met Inge van der Poel geluncht, een meisje uit Wageningen dat geemigreerd is. Leuk om even wat local dingen te horen over Australie. Frematle bruiste overigens duidelijk meer dan Perth zelf, waren we daar de eerste dag maar heen gegaan...

Verder met de boot naar rottnest eiland gegaan, benaamd door een Nederlander die dacht daar Ratten gezien te hebben. Daar een fietstochtje gemaakt op zoek naar de "ratten". Safety first, dus helm op. Mooie baaien en uiteindelijk de Qukkas gevonden. Wel veel vliegen.

De outback met Lilo and Stich onze campervan (er staat een enorme Grafity op van L&S):

De bus is wat brakker dan verwacht, maar aan de andere kant wat kan je verwachten van 65 dollar per dag;). Het reed in ieder geval tot afgelopen vrijdag.

Eerste dag links rijden, goed concentreren. Eerste stop Lancelin beach, een dorpje met ca 500 inw. De verlichting in de bus werkt niet, dus vroeg naar bed. Volgende dag willen we gaan surfen. Het strand is uitgestorven, dus we rijden door richting de pinnacles NP. Dat is een stuk woestijn met allemaal omhoog staande stenen formaties. Bizar. 's avond de verlichting laten maken. Volgende dag door via wat mooie lookouts aan de kust naar Calbarri NP. Wat is het heerlijk rijden, eindeloos niets, alleen maar bushes en rood zand. Als je uitstapt zit je overigens vol met vliegen, dat is de enige horror hier. Calbarri NP heeft een mooie camping te bieden, right at the beach, dus we gaan eindelijk zwemmen, heerlijk.
Via een roze meer, stomalotites houdt onze bus er mee op, overkookt. Niet onvoorstelbaar overigens want het is erg heet. We staan in de middle of nowhere geen ontvang, dus wahten op de eerste auto die ons naar de dichtsbijzijnde telefoon brengen kan (20km!). Die komt gelukkig na 5 minuten en we rijden met een Iers koppel richting de telefoon. 4x bellen en 2 uur wachten, komt eindelijk onze redder in nood, Bill met een enorme oplegger. Hij rijdt ons naar de plaats van bestemming, Denham in Shark bay, met L&S achterop, na deze eerst opgehaald te hebben natuurlijk. Op een camping aan een mooi strand met super blauw water worden we 8 uur gedropt, veel bekijks natuurlijk. Na wat heen en weer bellen en 2 dagen "wachten", no worries mate, krijgen we te horen dat de radiator bloke een nieuwe radiator (Want de onze schijnt geblokkeerd te zijn) eerst na het weekend komt. Gelukkig is er hier wel een en ander te doen. Dagje dolfijnen bekijken, die komen echt ongelooflijk dichtbij het strand en eentje heeft een klein baby'tje. Dagje off the road met Kate en haar 4weeldrive door Peron NP. Tea and lunch included. Met als hoogtepunt een uitzichtpunt waar je van boven de haaien, manta's en dolfijnen onder je door ziet zwemmen. Hier zou je echt uren lang kunnen blijven spotten. Fantastisch!

Imiddels is de radiatorbloke lans geweest en heeft L&S meegenomen. Dus we gaan maar s kijken of we vandaag nog door kunnen rijden richting Coral Bay. Hopen dat t daar internet heeft en het foto's uploaden wat beter gaat.

News uf dütsch

Keine Angst, es wird nicht immer alles auf holländisch sein... ich werde dann natürlich die News oder Highlights auf Deutsch schreiben. Bis bald!

We gaan

Nog even een laatste bericht uit en over Zwisterland. Gisteren hebben we echt de laatste zaken afgehandeld, of zoals papa het noemde de laatste schepen verbrand. Onder andere heb ik van de mogelijkheid gebruik gemaakt de auto af te melden. Dus eerst de nummerplaten van de Renault afgeschroefd en op de fiets naar de Strassenverkehrsambt. Dat is een mooi nieuw en vooral redelijk afgelegen gebouw net buiten Thun waar alle auto zaken worden geregeld. De APK-keuringen worden daar bijvoorbeeld verricht. Voor dit gebouw staat keurig een grote brievenbus waarin de nummerplaten gedeponeerd kunnen worden. En tot mijn verbazing lag dat ding gisteren vol en was het niet al te moeilijk de platen er ook weer uit te halen. Ideetje voor over drie maanden ;-). Ik vind het wel weer een mooi voorbeeld van het vertrouwen dat de Zwitsers hebben in hun volk (lees de witte schapen). Morgen worden de nummerplaten eruit gehaald en worden de auto's afgemeld bij de verzekering. En dat alles kost in tegenstelling tot veel andere zaken hier maar een schijntje. Het bestaat nog: Service voor de autobezitter!

Ok, we gaan, tot in Singapore!

de eerste vrije dag van de ca 90 dagen

Eindelijk, het avontuur gaat beginnen! Gisteravond de laatste zaken op werk overgedragen en het mooiste van alles, mijn out-of-office-reply ingesteld op 4 februari 2008. Waar je al niet van kan genieten op de "laatste" werkdag. Daarna een biertje gedronken in Hotel Kreuz, onze Nestlé stamkroeg, om het begin te vieren van onze lange reis.

Deze laatste dagen nog wat zaken afhandelen voor de bruiloft, de nummerplaten van de auto inleveren en misschien vanmiddag nog even genieten van de sneeuw die is gevallen (al op 1200m). Ach ja, dat laatste kan ook wel volgend jaar, dan kunnen we tenminste ook skiën.

We kunnen het nog niet beseffen dat we bijna in het vliegtuig stappen richting onze eerste halte, Singapore. Maar dat komt wel, nog 4 dagen!