Queenstown tot Abel Tasman National park

De sprong in het diepe is al weer ver achter me en we zijn nu in het noorden van het zuidereiland aanbeland in Nelson.

Na Queenstown zijn we omhoog gereden richting de westkust door ruige bergachtige omgeving. Een tzpisch plekje voor de lunch:
Onderweg hebben we wat gewandeld en we hebben bij de fox glacier overnacht. In tegenstelling tot alle Zwitserse gletschers is deze aan het groeien sinds 1985. Vooral de ligging vondt ik erg bijzonder, nauwelijks 20km van de kust door regenwoud doemt hij plotseling op.

Verder noordelijk langs de kust hebben we een wel heel bijzondere ervaring opgedaan. We hebben savonds in de volgende outfit meer dan een uur stil gestaan in het bos omringt door duizenden muggen om twee bijna uitgestorven kiwi's te spotten.
En alhoewel het bewijs mist, want die beesten mag je natuurlijk niet de schrik van het leven bezorgen met een fotoflits, hebben we inderdaad twee kiwi's gezien. Een zeer aparte ervaring en ik denk dat ultieme droom van een vogelspotter.

Verder omhoog waren de pannekoekrotsen bij het dorpje Punakaiki.
Bij Charleston hebben we zijn we de grotten ingegaan uitgeurst met wetsuit, mijnwerkeslamp en een binnenband. Na eerst de vele mooie grotcreaties te hebben aanschouwd met onze lamp, wat toch weer anders is dan zo'n "commerciele grot". Zijn we in het water op de band verder door de grot gegaan waar we de lamp hebben uitgedaan en de hele grot verlicht was met duizenden gloeiworpjes, echt fantastich gezicht, net de sterrenhemel.
een impressie op:
http://www.caverafting.com/showset.asp?folder=2007-12-22_UR_Afternoon

Kerst hebben we op een camping doorgebracht liggend in de hangmat.
O ja Huibert, Dit was het schipswrak bij Motueka, Ziet ie er hetzelfde uit als op Googleearth?
Na de kerst hebben we 3 dagen het Abel tasman national park ondekt met een kajak. Veel mooie gouden stranden waar je gewoon kan landen voor een koffietje of een lunch. En onderweg drijf je langs de zeehonden en pinguins. Een impressie:




Nu zijn we terug in Nelson en we gaan rond oud en nieuw naar de Marlborough sounds. Wordt ook weer erg mooi, maar dat later.

Kiwi-Land, erster Teil

Ja, ich weiss, die deutsche Blog-Version ist bisher nicht allzu umfangreich..., aber jemand muss ja nebenbei noch ein bisschen unsere Aktivitaeten organisieren :)

Also, die Kurzversion von Nicos Photo-Story unten:
gut gestartet in Christchurch, mit einem 10x besseren Buessli, haben wir unser erstes Highlight angepeilt: die Albatross-Kolonie auf der Otago Peninsula vor Dunedin. Nov-Jan sitzen die Albatrosse auf ihrem Ei und setzen jeweils am Abend zu einem kurzen Futter-Flug an. Wir hatten Glueck und haben ein paar Flugrunden dieser wirklich wunderbaren und riesigen Segler mitbeobachten koennen!

Der Kueste entlang sind wir dann weiter nach Sueden gefahren mit diversen kleinen Pinguin- oder wilde Kuesten-stopps. Wunderschoen, mit viel Wind, Wellen und immer wieder etwas Regen.

Auf dem Weg Richtung Fjordland Natl. Park haben wir uns spontan fuer einen Besuch auf einer Schaffarm entschlossen, nachdem wir bereits an 1000en von Schafen vorbeigefahren waren und es uns doch langsam interessiert hat, wie die NZ diese Wollknaeuel managen. Auf einer Mini-tour haben wir dann unsere Fragen beantwortet gekriegt, inklusive wie anstrengend Schafe scheren sein kann...

In Te Anau haben wir einen super Camping gefunden mit Blick aufs Wasser und die Berge, wie zuhause :) Auf unserer ersten Wanderung auf dem Kepler-Track mit Endziel See haben wir dann auch die bereits vorhergesagte Bekanntschaft mit den Sandflies gemacht. Diese kleinen Biester schaffen es innert Sekunden, ein verdientes Picknick am menschenleeren, wunderschoenen See-strand zu vermiesen! dann vielleicht doch lieber die Fliegen von Australien??

Belohnt wurden wir durch einen perfekt blauen Himmel-Tag am Milford Sound mit Delfinen, Robben und einer Super-Fjord-Schifffahrt.

dann, kam der Tag des Abenteuers in Queenstown: der Bungee-Jump von Nico (nein, das ist nichts fuer mich). Urspruenglich sollen das die Maori-Junggesellen von derselben Bruecke gemacht haben als Mutprobe auf ihrem Weg zum "Mann" werden. Da bin ich froh, jetzt den perfekten Mann an der Seite zu haben :)

de eerste week Nieuw Zeeland

We zijn alweer meer dan een week in Nieuw Zeeland en heel wat indrukken rijker. Hierbij een selectie. We begonnen onze reis in Christchurch, waar we ditmaal een prima busje, genaamd West coast, hebben meegekregen. Het heeft namelijk een grafity van een zonsondergang en de pancake rocks (beide dus te vinden aan de westkust van NZ) op de zijkant gebrusht. En de motor loopt tot nu toe ook zonder kuren. Ja, hier kunnen we wel anderhalve maand in leven.




Westcoast op de Camping in Te Anau

We zijn na Christchurch bekeken te hebben en de lekkerste (en grootste) mossels geprobeerd te hebben afgereist naar het Zuiden.

Rondom Dunedin hebben we een Albatros kolonie bezocht, wat een enorme vogels! Hier wat telelenskunstwerk van Simone

Daarnaast ruige en mooie natuur, Pinguins, zeehonden en heel heel heel veel schapen (dus ook een dagje lokale cultuur gedaan, schapen scheren). Het regende ook regelmatig wat eigenlijk goed bij deze omgeving past. En gelukkig zijn we redelijk equipped met regen en wind kleding (dat leer je in Zwitserland wel).

Na de oostkust naar beneden gereden te hebben rijden we nu via Fjordland NP omhoog. In Fjordland NP, bekend van de Milford tarck enzo) hebben we getramp (gewandeld) door regenwoud (met regen inderdaad). Erg mooie hikes met een mysterieuze omgeving. Ik denk dat we te veel Lord of th Rings hebben gekeken, want we zien Frodo overal lopen en slapen.

Een moment opname uit de kepler track, voordat de sandflies ons begonnen te bijten. De sandflies zijn de minnetjes van NZ. De vliegen in Australie waren erg irritant, maar die beten tenminste niet...

Een Kea

Highlight van het Fjordland was een dagcruise over de Milford sound. Serene rust en ruige kliffen tot wel 2000m hoogte met veel watervallen. En ondanks dat er 7 meter regen valt per jaar hadden we het geluk dat we van de mooie natuur met strak blauwe hemel mochten genieten. Leuk extraatje was een groep dolfijnen die met ons meegesurft is, wauw! (Let maar niet op die hysterische Zwitser op de achtergrond als je het filmpje speelt, dat zijn wij niet;-)

voor als t filmje niet werkt..

Vandaag zijn we in Queenstown, het extreme sports centrum van NZ. En ik kon het niet weerstaan: DE JUMP! Yep, that's me in the picture

Afscheid van Austalie

Vandaag hebben we afscheid van Australie genomen en we zitten nu onze eerste avond werkelijk aan de andere kant van de wereld in Christchurch, NZ. Maar even terug in de tijd. De laatste dagen west australie hebben we eigelijk alleen nog maar gerelaxed en hebben we Lilo & Stich afgespoeld en wel terug gebracht naar onze Wicked vrienden. Bij de verhuur was er wel herkenning, en terecht, maar goed die kunnen er verder natuurlijk ook niet al te veel aan doen.

Laatste dag Perth en de car wash









Daarna zijn we naar Sydney vetrokken. Dat is toch wel een andere stad als Perth, veeeeel levendiger. Volgens mij waren er ook net veel afstudeerfeestjes, want er liep veel verkleed (lees pak) over straat. En dat staat natuurlijk in schril contrast met de slipper-look die de Aussies zich normalerwijs aanmeten. Goed, overal borrels op straat wat een gezellige sfeer creeerde. De eerste avond lipeen we met de neus in de boter toen we bij het operahuis voorbij liepen. Het Notenkrakerballet wat in het operahuis werd opgevoerd werd ook live uitgezonden voor het operahuis op een groot scherm. Toch wel erg mooi. Zaterdag veel rondgelopen en veel gezien. Hier wat impressies:

Kerst in Sydney: Met sneeuw is het toch leuker.










Vleermuizen in de botanical gardens









Het Operahuis










Lekker toerie op de sightseebus









Zonsondergang op de Ferry richting Sydney









En last but not least: Eindelijk gesurfd op Manly beach, HANG LOOSE!! We hebben beiden wat golven gepakt. Maar 's avonds kwam het zoute water me nog steeds uit de neus lopen. Ik houd het bij windsurfen.

nog wat foto's

Natural bridge









Olifanten?









Dinner at sunset









een remote beach

Verstoring van de lunchVan bovenin de Glouchester tree









View from the top
Tree top walk
Een van de grotere bomen
Jewel cave

Lilo & Stich rijdt weer, en hoe!

De beloofde quick fix is het niet geworden, maar uiteindelijk is de bus in Geraldton in een dag geklust en zijn we meteen naar het Zuiden geknald, naar Albany. Het landschap is hier wezenlijk anders. De bushes zijn verruild door grote wouden, met echte woudreuzen. Daarnaast natuurlijk wel aan de kust de mooie stranden met turquioze water en fantastische lookouts.

Maar even terug naar de woudreuzen. De eerste stop was Walpole waarbij de valley of the giants gelegen is. Dit herbergt de treetopwalk, waar je over een ca 600m lange gietijzeren brug tot op 40 meter hoogte de bomen kan bewonderen, die wel tot 60 meter hoogte zijn. Toch wel indrukwekkend.

Deze vele wouden hebben ook zogenaamde brandweerposten, bomen waar ze een boomhut in hebben gebouwd om de branden op tijd te kunnen spotten. En ondanks dat ze nou niet echt met de laatste safety features zijn uitgerust (een beetje amerikaans is het hier wat dat betreft ook, zelfs voor boomwortels wordt je met een bordje gewaarschuwd) kan je deze ook beklimmen. Ondanks dat de wind redelijk hard was, ben ik toch naar boven geklommen in de 60 m hoge Glouchester tree. De treden waren 50 cm stalen stangen die zoals een wenteltrap omhoog in de boom zijn geslagen. Bovenin was een metalen huisje gebouwd. Onderweg omhoog kwam ik een tegenligger tegen, die me waarschuwde dat de boom boven nog meer bewoog, maar "it's an amazing thrill mate!". Hij bleef stil staan en ik moest buiten hem langs omhoog... Eenmaal boven: de boom ging heen en weer als een bezetene, maar wel fantastisch uitzicht. Met extreem veel adrenaline door het lichaam en, ik moet het eerlijk toegeven, toch wel trillende benen ben ik naar beneden geklommen. Beneden gekomen stond diezelfde kerel nog steeds te bekomen en glimlachend stonden we samen na te genieten.

Daarna zijn we doorgereden naar het zuidwesteijkste puntje van Australie, Kaap Leeuwin, "where the oceans meet". Van daar zijn we weer omhoog gereden richting Cape Naturaliste. Langs deze routes zijn veel grotten, waarvan we er een bezocht hebben, erg mooie druipsteenformaties. Daarnaast zijn hier vele lookouts waar je uren kan turen in het oneindige om walvissen en dolfijnen te spotten, die we dus ook hebben gespot. We zitten nu in Busselton en hopen nog een surfkursus te kunnen doen. Dus nog wel wat te doen de laatste dagen westaustalie!

entlang der Suedwestkueste

Unser Lilo & Stitch disaster in Carnarvorn und Geraldton scheint nun wirklich das letzte gewesen zu sein. Seit wir in den suedlicheren und deutlich kuehleren Regionen unterwegs sind gehts unserem Buessli bedeutend besser. Leider mussten wir unseren Esperance Abstecher streichen, haben wir doch fast 7 Tage verloren mit all den Reparaturen. So sind wir nach Geraldton direkt runter nach Albany gefahren und haben uns ein bisschen Ruhe am Beach, ohne Fliegen(!), gegoennt.

Danach sind wir die letzten Tage der Kueste entlang ueber Denmark, Walepole, Pemberton, Augusta, Margaret River, Yallingup nach Busselton gefahren. Die Kueste ist wiederum tuerkisblau und hat wunderschoene Straende zum Teil mit Klippen und Felsen und dann wieder mit weissen Sand-Schwimmplatzen. Etwas mehr im Landesinneren (Pemberton) sind diese Waelder mit riesigen Kerri-Baumen, bis zu 60m hoch. Ein Highlight war der Tree-Top Walk, eine Art Haenge-Bruecke auf 40m Hoehe entlang den Baumkronen. Wunderschoen.
Nico schreibt sicher noch ueber seine Kletter-erfahrung auf den Gloucester-Tree, einem 61m hohen Baum, den man dank Eisenstangen-sprossen im Stamm erklimmen kann. Meine Beine haben leider schon nach 5m gezittert, so habe ich mich mit Papageien photographieren und beobachten beschaeftigt.

Ab Augusta gings wieder der Kueste entlang und wir haben jede Look-out Moeglichkeit genutzt, um nach den Walen Ausschau zu halten, die im November wieder Richtung Antarktis ziehen. Tatsaechlich haben wir auch schon ein paar "blows" gesichtet :), sehr nahe an der Kueste auch eine grosse Gruppe Delfine

fast ueberall sieht man waghalsige Surfer auf den Wellen reiten und wir moechtens auch mal probieren, doch haben wir etwas Muehe mit der Surfschule. Sind immer besetzt oder nicht da. Mal schauen, ob wir's noch hinkriegen...